My kant van die draad

Ek het eers in die losieshuis saam met iemand ‘n kamer gedeel. Dit het, om die minste daarvan te sê, glad nie lekker gewerk nie. Toe betaal ek die tannie meer en bly vir ‘n rukkie op my eie. Toé knyp die geldjie weer en ek trek saam met iemand anders in. Wat ‘n groot verskil kan een persoonlikheid maak! In ou Andy het ek nou opsluit ‘n boesemvriend gevind. Ons het klomp goed saam gedoen. Altwee is heeltemal kar en bike bedonnerd. Altwee kyk girls, druk girls en compare notes agterna, altwee eet lekker en altwee lees graag. Ons altwee kan met goeie herinneringe oor ons armydae praat. Altwee is heeltemal bereid om belt vaster te trek as die geld nie die maand loop nie en ons deel stuff.

Andy het ‘n baie lekker kar gehad. Ons het sommige weke geld gehou om naweke plekke heen te ry en goed te verken – soos lugskoue en ander plekke waar onnodige hoeveelhede petrol in die jag na spoed verbrand word. Eenkeer Kimberley toe om by my ma-hulle te kuier vir die dag – sommer net en omdat ons geld vir petrol min was, het ons stadig gery – Kimberley toe teen 90km/ur. Die halftenk vat ons soontoe en terug.
Die ander keer het ons met die Kotskoets op die berg wyn gesit en drink en toe ons terugkom was die wiel pap. Die kar se spaarwiel was gesteel so ons moes die wiel afhaal, indra dorp toe, laat regmaak, en terugdra teen die koppie uit na die kar toe, aansit en weer terugry. Ons was pootuit en het baie laat daai nag by die huis gekom.

As mens onder sulke onstandighede saamleef, dan ontwikkel jy sommige klein rituele. In die aande, as almal anders wat nog leer gaan swot of uitgaan, dan is ek en Andy na ons kamer toe. Andy pak sy ekstra aandete (wat Anél vir hom gedeps het by die tannie) uit en eet eers klaar. In die eerste week van die maand, stap ons dan winkel op die hoek toe en koop vir ons elkeen ‘n liter Coke. Dis ons bederf vir die aand. Elke aand rustig sit en Coke drink en gesels lang sinne oor hoe cool ons eendag gaan lewe – baie soos die army, mind you… Die tweede week van die maand deel ons die Coke, want nou sit ons geld bymekeer om die Coke te bekostig. In die derde week koop ons elkeen “koei-Coke”. (Melk wat jy per liter uit die tenk koop en sommer in die Coke-bottel gooi.) In week vier deel ons die liter melk ook – volgende week is weer pay-kry se tyd.

Dit het lank so aangegaan tot ek die een maand die bright idée kry dat, vir die prys van paar bottels Coke, kan ek vir ons ‘n lekker cheap boks wyn koop. Ek dink dit was daai tyd iets soos R 29,99 by Checkers vir 5 liter. Nou sit ons die kan wyn in die hangkas en dan tap ons sulke klein glasies elke aand uit. Dit het lekker gewerk. Andy se rot het ook sommer sy deel wyn gekry.

As jy in die losieshuis bly, is jy natuurlik basies altyd honger – dis half jou base state. Jy is of minder honger of meer honger, maar heeltyd honger. (ook nogal soos in die army) Ek en Andy was die meesters van eet specials op die dorp. Dinsdae aande is eat-as-much-as-you like special by Pizza Perfect of iets. Woensdae is two-for-one chicken burgers by Barcelos, en so aan. Elke uittog was ‘n groot avontuur, want daar was altyd nog ouens van die losieshuis wat ook wil saam. Soos die aand toeons in die ou agter ons vasreverse het – met my kar hierdie keer – omdat die 4 girl in die agterseat kastig ‘army-outjies’ gesien het en ons vir hulle moes gaan soek.

So maak mens soms heeltemal per ongeluk lekker pêlle. Ek onthou nie eers meer die helfte van die goed wat ons nog gedoen het nie, maar daardie tye was van die min highlights in die losieshuis.